Күні кеше кумирі еді. Бүгін – қарсыласы

Футболдың ең ғажайып тұсы – уақыттың өзі де кейде ертегі жазады.

Ертең әлем кубогінің финалында Аргентина мен Испания кездеседі. Бұл – жай ғана алтын медаль үшін өтетін матч емес. Бұл – бір буынның арманы мен екінші буынның аңызы бетпе-бет келетін тарихи сәт.

Әлеуметтік желілерде 2007 жылы түсірілген бір ғана сурет қайтадан миллиондаған адамның жүрегін елжіретті. Сол кадрда жас Лионель Месси құндақтағы Ламин Ямалды қолына ұстап тұр. Ол кезде ешкім бұл сәбидің араға жылдар салып дәл сол адамның қарсы алдында әлем чемпионатының финалында сапқа тұратынын елестете алған жоқ.

Тағдырдың жазуы осындай.

Бірақ бұл оқиға тек Ламин Ямал туралы емес.

Пау Кубарси, Гави, Дани Ольмо, Жоан Гарсия… Бұлар – Мессидің финттеріне таңырқап, оның голдарын қайта-қайта көріп өскен буын. Бірі бала күнінде аңыз футболшымен суретке түсті, бірі оның қолтаңбасын алуды армандады, енді бірі аулада ойнағанда өзін «Мессимін» деп елестетті.

Ал бүгін…

Бүгін олар әлем чемпионатының ең үлкен сахнасында өз кумиріне қарсы шығады.

Кеше ғана теледидардың ар жағындағы қол жетпес қаһарман болған адам, бүгін қарсы бетте капитандық бауды тағып тұр.

Міне, футболдың құдіреті де осында.

Бұл ойын тек жеңімпазды анықтамайды. Бұл – дәуірлердің кездесуі. Бір жағында – әлем футболының тарихын өзгерткен Лионель Месси. Екінші жағында – дәл сол тарихтан шабыт алып, жаңа дәуірді қалыптастыруға келген Испанияның жас жұлдыздары.

Уақыт ешқашан тоқтамайды. Кеше аңыз болған адам бүгін өз ізбасарларымен бір алаңда кездеседі. Бірақ бір нәрсе өзгермейді.

Құрмет.

Өйткені кумирге қарсы ойнауға болады. Бірақ оны кумир еткен сезімді ешкім жеңе алмайды.

19 шілде. Бір алаң. Бір кубок. Бір тарих аяқталуы мүмкін. Екінші тарих дәл сол күні басталуы мүмкін.